PVC lub polichlorek winylu, najczęściej znany na rynku jako winyl, to materiał termoplastyczny składający się z węgla (43%) i chloru (57%). PVC jest także trzecim najczęściej używanym rodzajem tworzywa sztucznego na świecie. Można go znaleźć w torbach, zabawkach, sprzęcie sportowym, butelkach i tapetach, żeby wymienić tylko kilka. W rzeczywistości PCW ustępuje jedynie tworzywom PET i PP pod względem zastosowania w produktach konsumenckich. Wspólną cechą PVC jest to, że struktura jest krucha, a kolor jest naturalnie biały.
W rzeczywistości sam PCW istnieje na rynku już od dawna, począwszy od 1872 roku. W latach dwudziestych XX wieku stał się produktem komercyjnym, produkowanym przez firmę BF Goodrich Company. W tym okresie tworzywa PCV były wykorzystywane głównie w budownictwie oraz do produkcji znaków (ulic, ścian itp.) oraz komponentów sprzętu medycznego.
Istnieją dwa główne rodzaje PVC, pierwszy to sztywny, nieplastyfikowany polimer oraz bardziej elastyczna forma plastiku, którą spotykamy w produktach wytwarzanych przez producentów folii dekoracyjnych PVC. Elastyczna forma PVC powstaje poprzez uplastycznienie materiału, dzięki czemu staje się on bardziej „wygięty” w wyniku dodatku do jego struktury ftalanu diizononylu (DINP). Elastyczny PVC jest często stosowany w budownictwie, zwłaszcza jako izolacja plastikowych przewodów elektrycznych, podłóg i jako zamiennik plastiku. Jeśli chodzi o twardszy PCV, można go znaleźć do produkcji rur, ram i nie tylko.
Popularność PVC w produkcji wyrobów konsumenckich wynika z jego stosunkowo niskich kosztów produkcji, dobrej odporności na degradację, dobrej trwałości i doskonałej wytrzymałości na rozciąganie, ponieważ jest wykonany z tworzywa sztucznego. PVC nadaje się również do recyklingu i ma kod identyfikacyjny żywicy 3.
PVC jest materiałem zaliczanym do tworzyw termoplastycznych. Tworzywo termoplastyczne to termin opisujący reakcję tego konkretnego tworzywa sztucznego na ciepło. W przypadku materiału PVC - reaguje on na ciepło (zwykle w temperaturze około 100 stopni Celsjusza) poprzez upłynnienie. Oczywiście temperatura topnienia PVC różni się również w zależności od dodatków zastosowanych w procesie produkcyjnym, ponieważ niektóre materiały PVC mają temperaturę topnienia około 260 stopni Celsjusza. Ważnym aspektem dotyczącym PVC i ogólnie materiałów termoplastycznych jest to, że można je przetapiać, chłodzić i ponownie podgrzewać bez znaczącego pogarszania jakości materiału. Tworzywa termoplastyczne nie są palne, ale topią się w postaci płynnej, co czyni je materiałem nadającym się do formowania wtryskowego. Nadaje to również PVC właściwości, które można w dużym stopniu poddać recyklingowi.
